Walka o poprawę bytu
Miasta średniowiecznej Polski były areną walk między biedniejszymi a bogatszymi mieszkańcami kraju. Szczególnie ostra była walka między rzemieślnikami a patrycjatem kupieckim. W Krakowie wybuchły nawet rozruchy. Ludność winiła ich i oskarżała o fałszowanie pieniędzy. Rósł, więc ciągle dystans między mistrzami rzemiosł a ich czeladnikami. Opłaty za członkostwo w cechach ciągle rosły, a młodzi uczniowie, często pełnili rolę służby domowej. W rezultacie czeladnicy bronili się jak mogli, odmawiali pracy i organizowali pierwsze w Polsce strajki. Uciekali też do innych miast, poszukując nowych, uczciwych pracodawców i nowych zajęć. Odmowa wykonania pracy przez wyrobników stanowiła niekiedy zagrożenie dla całego miasta. Władze próbowały bronić się przed odmową wykonania zadania. Wydawały, więc specjalne rozporządzenia. Jednym z nich był wydany w 1375 roku zakaz, w którym rada miejska Krakowa zabroniła strajkowania członkom cechu piekarzy, bowiem zagrażało to podwyższeniem cen chleba a w rezultacie głodem.
Miasta i handel w XV wieku .